Shloka 14
शतमेतत् समाम्नातं शतरुद्रे महात्मनाम् । अंशो भगश्न मित्रश्न वरुणश्ष जलेश्वर:
bhīṣma uvāca | śatam etat samāmnātaṃ śatarudre mahātmanām | aṃśo bhagaś ca mitraś ca varuṇaś ca jaleśvaraḥ | ity ete dvādaśādityāḥ kāśyapeyā iti śrutiḥ |
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ശതരുദ്രപ്രകരണത്തിൽ മഹാത്മാവായ രുദ്രന്റെ നൂറു നാമങ്ങൾ പരമ്പരയായി പാരായണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. അംശ, ഭഗ, മിത്ര, ജലാധീശ്വരനായ വരുണൻ മുതലായവർ—ഇവർ ദ്വാദശ ആദിത്യന്മാർ എന്നു പ്രസിദ്ധർ; ശ്രുതി പ്രകാരം ഇവർ എല്ലാവരും കശ്യപന്റെ പുത്രന്മാരാണ്.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the authority of Vedic transmission (śruti/samāmnāya): divine names and classifications are not arbitrary but preserved through sacred recitation. It also frames devotion and knowledge as grounded in received tradition—knowing the deities’ names and lineages is part of religious and ethical orientation.
Bhīṣma, instructing on religious duties and sacred knowledge in the Anuśāsana Parva, cites the Śatarudra tradition: Rudra is praised with many names, and the solar deities called the twelve Ādityas are identified and linked genealogically as Kaśyapa’s offspring.