Shloka 216
Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
अप्रधृष्यतरं चैव महोरगसमाकुलम् । भगवान् भूतनाथका वह भयानक स्थान बड़ी शोभा पा रहा था। वह अत्यन्त दुर्धर्ष और बड़े-बड़े सर्पोंसे भरा हुआ था
apradhṛṣyataraṃ caiva mahoragasamākulam | bhagavān bhūtanāthakaḥ sa vah bhayānaka-sthānaḥ baḍī śobhā pā rahā thā | sa atyanta durdharṣa aur baṛe-baṛe sarpoṃ se bharā huā thā |
നാരദൻ പറഞ്ഞു—ഭൂതനാഥന്റെ ആ ഭയാനകസ്ഥലം അത്യന്തം ദുര്ധർഷവും മഹാസർപ്പങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നു; അതിന്റെ തന്നെ ഭീഷണ മഹിമയിൽ അത് ദീപ്തിയായി ശോഭിച്ചു।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores reverence and caution before formidable, fearsome realms: ethical conduct includes recognizing limits, approaching dangerous or sacred spaces with restraint, and not acting rashly where consequences are severe.
Nārada describes a dreadful, unassailable location—radiant yet terrifying—swarming with great serpents, setting the scene and heightening the sense of peril surrounding the place being spoken of.