Shloka 156
Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
ओषघध्यो ज्वलमानाश्ष द्योतयन्ति सम तद् वनम् | ऋतुएँ वहाँ उपस्थित हो सब प्रकारके अत्यन्त अद्भुत पुष्प बिखेर रही थीं। ओषधियाँ प्रज्वलित हो उस वनको प्रकाशित कर रही थीं
oṣadhyo jvalamānāś ca dyotayanti samaṃ tad vanam | ṛtavaḥ tatra upasthitāḥ sarva-prakārair aty-adbhuta-puṣpāṇi vikiranti sma ||
നാരദൻ പറഞ്ഞു—ഔഷധികൾ ജ്വലിക്കുന്നതുപോലെ ആ വനത്തെ ചുറ്റുമെങ്ങും പ്രകാശിപ്പിച്ചു. ഋതുക്കളും സാക്ഷാൽ എത്തിയതുപോലെ, എല്ലാതരം അത്യദ്ഭുത പുഷ്പങ്ങൾ വിതറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
नारद उवाच
Educational Q&A
The passage uses luminous, orderly nature as a moral-spiritual indicator: where dharma and sacred presence prevail, the world appears harmonized, healing (oṣadhi), and auspicious (flowers, seasons arriving as if to serve).
Nārada is describing a wondrous forest scene: radiant medicinal herbs illuminate the woodland, and the seasons are poetically personified as arriving there and strewing extraordinary flowers everywhere.