Shloka 45
ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
ततो मुनिगणा: सर्वे विस्मिता: कृष्णसंनिधौ । नेत्रै: पद्मदलप्रख्यैरपश्यंस्त जनार्दनम्,यह सुनकर भगवान् श्रीकृष्णके समीप बैठे हुए सभी ऋषियोंको बड़ा विस्मय हुआ। वे कमलदलके समान खिले हुए नेत्रोंसे उनकी ओर देखने लगे
tato munigaṇāḥ sarve vismitāḥ kṛṣṇasaṃnidhau | netraiḥ padmadalaprakhyair apaśyaṃs taṃ janārdanam ||
ഇതു കേട്ടപ്പോൾ കൃഷ്ണസന്നിധിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന എല്ലാ മുനിഗണങ്ങളും അത്യന്തം വിസ്മയഭരിതരായി. പദ്മദളങ്ങളെപ്പോലെ വിരിഞ്ഞ കണ്ണുകളാൽ അവർ ജനാർദനനെ നോക്കി നിന്നു।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical-religious mood that arises in the proximity of the divine: true spiritual authority (the sages) responds not with argument but with reverent wonder, suggesting that dharma is ultimately grounded in direct recognition of the sacred and in humility before it.
Vāyudeva describes how the gathered sages, sitting near Kṛṣṇa, become amazed and fix their lotus-like, fully opened eyes upon Janārdana, emphasizing a moment of collective awe in Kṛṣṇa’s presence.