ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
वायुदेव उवाच एतद्ू वै वैष्णवं तेजो मम वक्त्राद् विनि:ःसृतम् । कृष्णवर्त्मा युगान्ताभो येनायं मथितो गिरि:,श्रीकृष्ण बोले--मुनिवरो! मेरे मुखसे यह मेरा वैष्णव तेज प्रकट हुआ था; जिसने प्रलयकालकी अग्निके समान रूप धारण करके इस पर्वतको दग्ध कर डाला था
vāyudeva uvāca etad vai vaiṣṇavaṃ tejo mama vaktrād viniḥsṛtam | kṛṣṇavartmā yugāntābho yenāyaṃ mathito giriḥ ||
വായുദേവൻ പറഞ്ഞു—ഇതുതന്നെ എന്റെ വൈഷ്ണവ തേജസ്സാണ്; അത് എന്റെ വായിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ടത്. അതിന്റെ പാത കൃഷ്ണവർണ്ണമായിരുന്നു; യുഗാന്താഗ്നിയെപ്പോലെ ജ്വലിച്ചു. ആ ശക്തിയാൽ തന്നെയാണ് ഈ പർവ്വതം മഥിതവും ദഗ്ധവും ആയത്।
वायुदेव उवाच
The verse highlights that divine energy (tejas) is not merely physical fire but a sacred potency aligned with Viṣṇu (vaiṣṇava). Such power, when manifested, can transform or destroy on a cosmic scale, reminding listeners that spiritual forces must be approached with reverence and restraint.
Vāyudeva explains that a formidable Vaiṣṇava radiance once emerged from his mouth, appearing like the end-of-age conflagration, and that this very force churned/agitated and scorched a mountain—describing an awe-inspiring display of divine might.