Shloka 17
ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
सोअनि्निर्ददाह तं शैलं सद्रुमं सलताक्षुपम् । सपक्षिमृगसंघातं सश्वापदसरीसूपम्
so 'gnir dadāha taṁ śailaṁ sa-drumaṁ sa-latākṣupam | sa-pakṣi-mṛga-saṅghātaṁ sa-śvāpad-sarīsṛpam ||
ആ അഗ്നി ആ ശൈലത്തെ ദഹിപ്പിച്ചു—വൃക്ഷങ്ങളും വള്ളികളും കുറ്റിച്ചെടികളും സഹിതം; പക്ഷിസമൂഹങ്ങളും മൃഗസമൂഹങ്ങളും സഹിതം; ക്രൂരമൃഗങ്ങളും സർപ്പങ്ങളും സഹിതം.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that divine potency (tejas) becomes irresistible when aligned with disciplined vow (vrata-caryā) and dharmic intent: it purifies and overcomes all obstacles, even at a cosmic scale.
A fire manifests and burns a mountain along with its vegetation and creatures. This fire is described as the radiance of Nārāyaṇa, emerging from Śrī Kṛṣṇa’s lotus-like mouth and appearing in the form of Agni.