Shloka 176
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
ततो मामाह देवेन्द्रस्तुष्टस्ते5हं द्विजोत्तम । वरं वृणीष्व मत्तस्त्वं यत् ते मनसि वर्तते
tato mām āha devendras tuṣṭas te ’haṃ dvijottama | varaṃ vṛṇīṣva mattas tvaṃ yat te manasi vartate ||
അപ്പോൾ സന്തുഷ്ടനായ ദേവേന്ദ്രൻ ഇന്ദ്രൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു—“ദ്വിജോത്തമാ! ഞാൻ നിന്നിൽ അത്യന്തം പ്രസന്നനാണ്. നിന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ള ആഗ്രഹം എന്തായാലും, എന്നിൽ നിന്നു വരമായി ചോദിക്ക.” ഇന്ദ്രന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടിട്ടും എന്റെ ഹൃദയം ഉല്ലസിച്ചില്ല; എങ്കിലും മര്യാദയ്ക്കായി സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ച് ഞാൻ ദേവരാജനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
Even when offered power or reward, one should remain inwardly steady and ethically discerning; outward politeness need not imply inner attachment, and boons should be approached with restraint and dharmic intent.
Indra, pleased, invites the addressed Brahmin-like figure (dvijottama) to choose any boon. The narrator (Vāsudeva) notes that he does not feel inner exhilaration, though he responds with outward courtesy, setting up what he will request or say next.