Shloka 6
Sāma (Sāntva) and Dāna: The Brāhmaṇa’s Conciliatory Release from a Rākṣasa
आप शुद्धचित्त हैं, इसलिये आपके समागमसे मुझे यह महान् लाभ पहुँचा है। यह बात मैं समृद्धिशाली तपवाले महर्षिके समान बुद्धिसे बारंबार विचारकर प्रत्यक्ष देखता हूँ ।।
maitreya uvāca | āpa śuddhacittāḥ, tasmāt bhavatāṃ samāgamena mama ayaṃ mahān lābhaḥ prāptaḥ | etad ahaṃ samṛddhiśālinaḥ tapasaḥ mahārṣeḥ samānabuddhyā bāraṃbāraṃ vicārya pratyakṣaṃ paśyāmi || api no darśanād eva bhavato ’bhyudayo bhavet | manye bhavatprasādo ’yaṃ; tad dhi karma svabhāvataḥ ||
മൈത്രേയൻ പറഞ്ഞു—നിങ്ങൾ ശുദ്ധചിത്തനാണ്; അതിനാൽ നിങ്ങളുടെ സമാഗമം മൂലം എനിക്ക് ഈ മഹത്തായ ലാഭം ലഭിച്ചു. സമൃദ്ധമായ തപസ്സുള്ള മഹർഷിയുടെ വിവേകബുദ്ധിയോടെ ഞാൻ ഇതിനെ വീണ്ടും വീണ്ടും ആലോചിച്ച് പ്രത്യക്ഷ സത്യമായി കാണുന്നു. നിങ്ങളുടെ ദർശനമാത്രം കൊണ്ടുതന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് മഹത്തായ അഭ്യുദയം ഉണ്ടാകാം. നിങ്ങൾ അനുവദിച്ച ഈ ദർശനം നിങ്ങളുടെ മഹാകൃപയാണ്; ഈ ശുഭഫലവും സ്വഭാവതഃ നിങ്ങളുടെ പ്രസാദശക്തിയാൽ തന്നെയാണ് സിദ്ധമായത്.
मैत्रेय उवाच
Educational Q&A
Association with the pure-minded and the grace (prasāda) of the virtuous are themselves sources of uplift (abhyudaya). The verse emphasizes humility and the ethical idea that good outcomes can arise naturally through contact with sanctity and benevolence.
Maitreya addresses a revered figure, expressing that merely meeting and receiving their audience is a great gain. He states that he has reflected on this repeatedly and sees directly that such darśana can bring welfare, attributing the resulting auspiciousness to the other’s grace.