Shloka 6
Dāna–Tapaḥ Praśaṃsā and Gṛhastha-Upadeśa
Maitreya
भीष्म उवाच सो<प्यरण्यमनुप्राप्य पुनरेव युधिष्ठिर । महर्षेर्वचनं श्रुत्वा प्रजा धर्मेण पाल्य च
bhīṣma uvāca: so 'py araṇyam anuprāpya punar eva yudhiṣṭhira | maharṣer vacanaṃ śrutvā prajā dharmeṇa pālya ca ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജശ്രേഷ്ഠനായ യുധിഷ്ഠിരാ! ആ മുൻകാല കീടം വീണ്ടും വനത്തിലെത്തി മഹർഷിയുടെ വചനം ശ്രവിച്ച് ധർമ്മാനുസാരമായി പ്രജയെ പാലിച്ചു. പിന്നെ വീണ്ടും വനത്തിലേക്ക് മടങ്ങി അല്പകാലത്തിനകം പരലോകം പ്രാപിച്ചു; പ്രജാപാലനധർമ്മത്തിന്റെ പ്രഭാവത്താൽ ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights rājadharma: a ruler’s foremost ethical duty is to protect and sustain the people according to dharma. Such righteous governance is presented as spiritually potent, yielding auspicious results even beyond death (karmaphala leading to higher rebirth).
Bhishma recounts that a being from a previous state (described in the surrounding context as a former creature) goes to the forest, hears a great sage’s counsel, then rules and protects the subjects righteously. After returning to the forest, he dies and, due to the merit of that dharma of protecting subjects, attains rebirth in a brāhmaṇa family.