Shloka 9
Adhyāya 122 — Śruta-vṛtta-yukta Brāhmaṇa and the Ethics of Dāna
Maitreya–Vyāsa Saṃvāda
सम्भूत: क्षत्रियकुले प्रसादादमितौजस:
sambhūtaḥ kṣatriyakule prasādād amitaujasaḥ | śvapākaśūdravaiśyānāṃ kṣatriyāṇāṃ ca yoniṣu ||
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു—അമിതതേജസ്സുള്ള മഹാത്മാവിന്റെ പ്രസാദത്താൽ അവൻ ക്ഷത്രിയകുലത്തിൽ ജനിച്ചു. പിന്നെ ക്രമമായി ശ്വപാകൻ, ശൂദ്രൻ, വൈശ്യൻ, ക്ഷത്രിയൻ എന്നീ യോനികളിൽ ജന്മം പ്രാപിച്ചു. അനവധി യോനികളിൽ ഭ്രമിച്ച ശേഷം, വീണ്ടും ദീപ്തിമാനനായ വ്യാസന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ക്ഷത്രിയകുലത്തിൽ ജനിച്ച് ആ മഹർഷിമാരെ ദർശിക്കുവാൻ അവരുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse underscores karmic continuity across births and the possibility of uplift through merit and grace (prasāda). Social status and embodiment are shown as outcomes within a larger moral-causal order, not as permanent or absolute identities.
Vyāsa describes a being who, after moving through multiple births in various social categories (including outcaste, Śūdra, Vaiśya, and Kṣatriya), finally attains birth in a Kṣatriya family by grace and then approaches great sages for darśana (audience/vision).