Shloka 61
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
जो बारह महीनोंतक सदा तेरहवें दिन हविष्यात्र भोजन करता है, उसे देवसत्रका फल प्राप्त होता है ।।
bhīṣma uvāca | yo dvādaśa māsān yāvat sadā trayodaśe dine haviṣyāśanaṁ karoti, sa devasatrasya phalaṁ prāpnoti || raktapadmodayaṁ nāma vimānaṁ sādhayen naraḥ | jātarūpaprayuktaṁ ca ratnasañcayabhūṣitam || tasmin devakanyābhiḥ paripūrṇe divyābharaṇabhūṣite mahāśobhā bhavati | tatra pavitrā sugandhiḥ sadā pravartate, tad divyaṁ vimānaṁ vāyavyāstreṇa śobhayamānam ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—പന്ത്രണ്ടു മാസങ്ങളോളം ത്രയോദശി തിഥിയിൽ നിത്യമായി ഹവിഷ്യഭോജനം ചെയ്യുന്നവൻ ദേവസത്രഫലം പ്രാപിക്കുന്നു. അവന് ‘രക്തപദ്മോദയം’ എന്ന ദിവ്യവിമാനം ലഭിക്കും—സ്വർണ്ണജടിതവും രത്നസഞ്ചയഭൂഷിതവും. അതിൽ ദേവകന്യകൾ നിറഞ്ഞിരിക്കും; ദിവ്യാഭരണങ്ങളാൽ അത് ദീപ്തമാകും. അതിൽ നിന്ന് നിരന്തരം പുണ്യസുഗന്ധം ഉയരും; വായവ്യാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രഭയാൽ ആ വിമാനം കൂടുതൽ ശോഭിക്കും.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Steady, time-bound self-restraint in diet and ritual conduct—performed with regularity over a full year—is presented as dharmic practice that yields great merit, comparable to major sacrificial rites, and culminates in exalted heavenly attainments.
Bhishma is describing the specific fruit of a vow: eating haviṣya on each thirteenth lunar day for twelve months. He then depicts the resulting reward as the attainment of a jewel-and-gold adorned celestial vimāna named Raktapadmodaya, populated by divine maidens and shining with divine splendor.