Shloka 119
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
भोगवांस्तेजसा भाति सहस्रांशुरिवामल: । सुकुमार्यश्न नार्यस्तं रममाणा: सुवर्चस:
bhogavāṁs tejasā bhāti sahasrāṁśur ivāmalaḥ | sukumāryaś ca nāryas taṁ ramamāṇāḥ suvarcasaḥ | sarvakāmagame divye kalpāyutaśataṁ samāḥ ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ഭോഗസമ്പന്നനായ അവൻ തന്റെ തേജസ്സാൽ സഹസ്രകിരണങ്ങളുള്ള നിർമല സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു. സുകുമാരികളും കാന്തിമതികളുമായ സ്ത്രീകൾ അവനോടൊപ്പം രമിക്കുന്നു; സൂര്യസന്നിഭവും സർവകാമപ്രദവും ആയ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ അവനോടൊപ്പം ഇരുന്ന്, ആ പുണ്യകർമ്മിയെ അനേകം കൽപ്പകാലങ്ങൾ വരെ വിനോദിപ്പിക്കുന്നു।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse presents the karmic fruit of dharmic merit as luminous, refined enjoyment in a celestial setting. It implicitly distinguishes such reward (bhoga) from the highest goal, reminding the listener that pleasure is a consequence of merit but not necessarily liberation beyond desire.
Bhishma describes a meritorious person in the afterlife: he shines like the spotless sun and is accompanied by radiant maidens while traveling in a divine, wish-fulfilling vimana, enjoying prolonged celestial delight measured in vast cosmic time (kalpas).