Shloka 32
आचारप्रशंसा
Praise of Ācāra as the Basis of Longevity, Fame, and Prosperity
वाक्सायका वदनान्निष्पतन्ति यैराहत: शोचति रात्र्यहानि । परस्य वा मर्मसु ये पतन्ति तान् पण्डितो नावसूजेत् परेषु,वचनरूपी बाण मुँहसे निकलते हैं, जिनसे आहत होकर मनुष्य रात-दिन शोकमें पड़ा रहता है। अतः जो दूसरोंके मर्मस्थानोंपर चोट करते हैं, ऐसे वचन विद्वान् पुरुष दूसरोंके प्रति कभी न कहे
vāksāyakā vadanān niṣpatanti yair āhataḥ śocati rātryahāni | parasya vā marmasu ye patanti tān paṇḍito nāvasūjet pareṣu ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു— വാക്കെന്ന അമ്പുകൾ വായിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്നു; അവ കൊണ്ട് ആഹതനായ മനുഷ്യൻ രാവും പകലും ദുഃഖിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ മർമ്മസ്ഥാനങ്ങളിൽ പതിക്കുന്ന വാക്കുകൾ പണ്ഡിതൻ ഒരിക്കലും മറ്റുള്ളവരോടു പ്രയോഗിക്കരുത്.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Speech can wound as deeply as weapons; therefore one should restrain oneself from uttering words that strike another’s vulnerable points and cause lasting sorrow.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs on dharma and proper conduct; here he warns that verbal cruelty inflicts enduring pain, so the wise avoid such speech toward others.