Shloka 19
Gautama–Śakra Saṃvāda: Karma, Loka-bheda, and the Restoration of the Elephant
ध्तराष्ट्र वाच अतिथिव्रता: सुव्रता ये जना वै प्रतिश्रयं ददति ब्राह्मणेभ्य: | शिष्टाशिन: संविभज्यमश्रितांश्न मंदाकिनीं तेडपि विभूषयन्ति
dhṛtarāṣṭra uvāca—atithivratāḥ suvratā ye janā vai pratiśrayaṃ dadati brāhmaṇebhyaḥ | śiṣṭāśinaḥ saṃvibhajyam āśritān aśnanti te ’pi mandākinīṃ taṭaṃ vibhūṣayanti ||
ധൃതരാഷ്ട്രൻ പറഞ്ഞു—അതിഥിസത്കാരവ്രതത്തിൽ നിഷ്ഠരായി ഉത്തമവ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർ, ബ്രാഹ്മണർക്കു ആശ്രയം നൽകുന്നവർ, ആശ്രിതരുമായി പങ്കിട്ട ശേഷം ശേഷിക്കുന്ന അന്നമേ ഭുജിക്കുന്നവർ—അവരാണ് മന്ദാകിനിയുടെ തീരം അലങ്കരിക്കുന്നത്।
गौतम उवाच
Educational Q&A
A sacred place is truly honored not merely by presence or pilgrimage, but by ethical conduct: welcoming guests, giving refuge to brāhmaṇas, sharing with dependents, and eating only after others are cared for.
Dhṛtarāṣṭra describes the kind of virtuous people who beautify the Mandākinī’s banks—those known for hospitality, support of brāhmaṇas, and disciplined, sharing-based household life—framing moral behavior as the real ornament of holy sites.