Shloka 5
ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
चाण्डाल उवाच ब्राह्मणस्य गवां राजन् द्वियतीनां रज: पुरा । सोममुध्वंसयामास त॑ सोम॑ येडपिबन् द्विजा:
cāṇḍāla uvāca | brāhmaṇasya gavāṃ rājan dvijatīnāṃ rajaḥ purā | somam udhvaṃsayāmāsa tat somaṃ ye ’dapiban dvijāḥ ||
ചണ്ഡാലൻ പറഞ്ഞു— രാജാവേ! പണ്ടുകാലത്ത് ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ ചില പശുക്കൾ അപഹരിക്കപ്പെട്ടു. അവയെ ഓടിച്ചുകൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ അവയുടെ കാൽപ്പൊടി—പാൽത്തുള്ളികളുമായി കലർന്നത്—സോമരസത്തിൽ വീണ് അതിനെ മലിനമാക്കി. ആ സോമം കുടിച്ച ദ്വിജന്മാരും, ആ യാഗത്തിനായി ദീക്ഷ സ്വീകരിച്ച രാജാവും—എല്ലാവരും വേഗത്തിൽ നരകത്തിൽ പതിച്ചു. ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്ന് അപഹരിച്ച ധനത്തിൽ ആശ്രയിച്ച യാഗമായതിനാൽ രാജാവ് ഋത്വിക്കുകളോടൊപ്പം നരകഗാമിയായി।
चाण्डाल उवाच
Educational Q&A
A sacrifice does not become meritorious merely by correct ritual form; if it is supported by stolen or unrighteous wealth, it becomes tainted, and both patron and priests share the karmic consequence.
The Caṇḍāla recounts an earlier incident: cows belonging to a Brāhmaṇa were unlawfully taken; as they were driven away, dust from their hooves fell into the Soma and defiled it. Those who drank it—together with the initiated king and officiants connected with the rite—incurred grave downfall because the ritual was linked to the wrongdoing.