Shloka 166
ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
अभिमानेन भूतानामिमां गतिमुपागतम् | आप मेरे इस पापी कुत्तेको देखिये
abhimānena bhūtānām imāṁ gatim upāgatam | paśyata me imaṁ pāpīṁ śvānam, kāntihīnaṁ śvetam durbalaṁ ca | eṣa pūrvaṁ manuṣya āsīt | sarvabhūteṣu abhimānaṁ kṛtvā asyāṁ durgatau prāptaḥ ||
ചാണ്ഡാലൻ പറഞ്ഞു—“സകല ജീവികളോടും അഹങ്കാരം പുലർത്തിയതിനാലാണ് അവൻ ഈ അവസ്ഥയിലെത്തിയത്. എന്റെ ഈ പാപിയായ നായയെ നോക്കൂ—കാന്തിയില്ലാതെ, വെളുത്തുപോയി, ക്ഷീണിതനായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഒരുകാലത്ത് അവൻ മനുഷ്യനായിരുന്നു; എന്നാൽ സർവ്വഭൂതങ്ങളോടുമുള്ള അഹങ്കാരത്താൽ ഈ ദുര്ഗതി പ്രാപിച്ചു.”
चाण्डाल उवाच
Educational Q&A
Arrogance toward other beings is ethically corrosive and karmically dangerous; pride (abhimāna) leads to degradation, while humility and regard for all creatures support dharma.
A Caṇḍāla points out a weak, pale dog and explains that it was formerly a human who, due to pride toward all beings, has fallen into a miserable condition—serving as a moral example within the discourse.