Shloka 29
Śama-prāptiḥ — Gautamī–Lubdhaka–Pannaga–Mṛtyu–Kāla-saṃvāda
Restraint through the Analysis of Karma and Time
गौतग्युवाच का नु प्राप्ति्गहा शत्रुं निहत्य का कामाप्ति: प्राप्य शत्रुं न मुक्त्वा । कस्मात् सौम्याहं न क्षमे नो भुजड़े मोक्षार्थ वा कस्य हेतोर्न कुर्यामू,गौतमी बोली--अर्जुनक! शत्रुको कैद करके उसे मार डालनेसे क्या लाभ होता है; तथा शत्रुको अपने हाथमें पाकर उसे न छोड़नेसे किस अभीष्ट मनोरथकी प्राप्ति हो जाती है? सौम्य! क्या कारण है कि मैं इस सर्पके अपराधको क्षमा न करूँ? तथा किसलिये इसको छुटकारा दिलानेका प्रयत्न न करूँ?
Gautamy uvāca: kā nu prāptir gṛhā śatruṁ nihatya, kā kāmāptiḥ prāpya śatruṁ na muktvā? kasmāt, saumya, ahaṁ na kṣame no bhujaṅgaṁ; mokṣārthaṁ vā kasya hetoḥ na kuryām?
ഗൗതമീ പറഞ്ഞു—ആര്യാ! ശത്രുവിനെ പിടിച്ച് പിന്നെ കൊല്ലുന്നതിൽ എന്ത് പ്രാപ്തി? ശത്രു കൈവശം വന്നിട്ടും അവനെ വിട്ടയക്കാതിരുന്നാൽ ഏത് അഭീഷ്ടം സിദ്ധിക്കും? സൗമ്യാ! ഞാൻ ഈ സർപ്പത്തിന്റെ കുറ്റം എന്തുകൊണ്ട് ക്ഷമിക്കരുത്? പിന്നെ ആരുടെ പേരിലാണ് ഞാൻ അതിന്റെ മോചനത്തിനായി ശ്രമിക്കാതിരിക്കേണ്ടത്?
लुब्धक उवाच