Shloka 70
आदि पर्व, अध्याय 67 — गान्धर्वविवाह-समयः
Duḥṣanta–Śakuntalā: Gandharva Marriage and Succession Condition
धन्विनां नृपशार्दूल यः सर्वस्त्रिविदुत्तम: । महाकीर्तिमिहातेजा: स जज्ञे मनुजेश्वर
vaiśampāyana uvāca |
dhanvināṁ nṛpaśārdūla yaḥ sarvāstravid uttamaḥ |
mahākīrtir ihātejāḥ sa jajñe manujeśvara nṛpaśreṣṭha rājā janamejaya ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഹേ നൃപശാർദൂല, ഹേ മനുജേശ്വര, ഹേ നൃപശ്രേഷ്ഠ ജനമേജയ! ധനുർധരന്മാരിൽ അഗ്രഗണ്യനും സമസ്ത അസ്ത്രവിദ്യയുടെ ഉത്തമജ്ഞാനിയുമായ മഹാകീർത്തിയും മഹാതേജസ്സും ഉള്ള ദ്രോണാചാര്യൻ ജനിച്ചു; അവന്റെ കീർത്തി ദൂരദൂരാന്തരം വ്യാപിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse elevates mastery of knowledge (astra-vidyā) and disciplined brilliance (tejas) as forces that shape history; it also hints that exceptional skill and fame carry ethical weight, because such power will influence rulers and the fate of many.
Vaiśampāyana addresses King Janamejaya and announces the birth of a supremely accomplished figure—foremost among archers and expert in all weapons—whose great fame and radiance foreshadow his major role in the epic’s unfolding events.