Shloka 4
विप्रचित्तिरिति ख्यातो य आसीद् दानवर्षभ: । जरासन्ध इति ख्यात: स आसीन्मनुजर्षभ:
vaishampāyana uvāca |
vipracittir iti khyāto ya āsīd dānavarṣabhaḥ |
jarāsandha iti khyātaḥ sa āsīn manujaarṣabhaḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ദാനവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ‘വിപ്രചിത്തി’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായവൻ, മനുഷ്യരിൽ ‘ജരാസന്ധൻ’ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായ നരശ്രേഷ്ഠനായി ജനിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames history as morally and cosmically continuous: powerful beings (devas/dānavas) reappear in human society, implying that character and karmic tendencies persist across forms and shape political-ethical outcomes.
Vaiśampāyana begins a catalogue of correspondences between non-human beings and their human births, stating that the Dānava leader Vipracitti manifested among humans as the renowned king Jarāsandha.