Shloka 44
Āstīka-stuti at Janamejaya’s Sacrifice (आस्तीकस्तुतिः / यज्ञप्रशंसा)
सौतिर्वाच मन्त्रिणां तु वच: श्रुव्वा स राजा जनमेजय: । पर्यतप्यत दुःखार्त: प्रत्यपिंषघत् करं करे,उग्रश्रवाजी कहते हैं--मन्त्रियोंकी बात सुनकर राजा जनमेजय दुःखसे आतुर हो संतप्त हो उठे और कुपित होकर हाथसे हाथ मलने लगे
sautir uvāca mantriṇāṁ tu vacaḥ śrutvā sa rājā janamejayaḥ | paryatapyata duḥkhārtaḥ pratyapiṁṣaghat karaṁ kare ||
സൗതി പറഞ്ഞു—മന്ത്രിമാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് ജനമേജയൻ ദുഃഖത്തിൽ വ്യാകുലനായി അത്യന്തം വിഷണ്ണനായി; ക്രോധാവേശത്തോടെ കൈകൊണ്ട് കൈ ഉരയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി।
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how counsel and news can stir powerful emotions in a ruler: grief can quickly harden into anger. Ethically, it foreshadows the need for restraint and dharmic deliberation before acting on sorrow-driven wrath.
Sauti describes Janamejaya’s reaction after hearing his ministers’ words: he becomes grief-stricken and heated with distress, then shows anger outwardly by rubbing his hands together—an embodied sign of agitation and impending resolve.