Shloka 32
Jaratkāru’s Marital Compact and Departure (जरत्कारु–जरत्कारुणी संवादः)
स त॑ गृहा नृपश्रेष्ठ सचिवानिदमब्रवीत् । अस्तमभ्येति सविता विषादद्य न मे भयम्
sa taṁ gṛhā nṛpaśreṣṭha sacivān idam abravīt | astam abhyeti savitā viṣād adya na me bhayam, nṛpaśreṣṭha parīkṣitena |
അപ്പോൾ നൃപശ്രേഷ്ഠൻ ആ കീടത്തെ കൈയിൽ എടുത്ത് മന്ത്രിമാരോട് പറഞ്ഞു— “ഇപ്പോൾ സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നു; അതിനാൽ ഈ സമയത്ത് സർപ്പവിഷത്തെയും ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നില്ല.”
तक्षक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how wrongdoing often relies on timing and perceived impunity; ethical vigilance and righteous protection should not lapse merely because a day ends or circumstances seem routine.
Takṣaka (the serpent) speaks to ministers, holding a worm/insect, and declares that since the sun is setting he does not fear poison-related danger, implying the moment is ripe to act against King Parīkṣit.