Shloka 22
त॑ संकल्पं विदित्वाग्नेर्ज्ञात्वा पुत्रांक्ष बालकान् । सोभितुष्टाव विप्रर्षिब्राह्माणो जातवेदसम्
taṁ saṅkalpaṁ viditvāgner jñātvā putrāṁś ca bālakān | so 'bhituṣṭāva viprarṣir brāhmaṇo jātavedasam ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—അഗ്നിയുടെ ആ സംकल्पം അറിഞ്ഞും ആ ബാലകരെ തന്റെ പുത്രന്മാരെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞും, ആ ബ്രാഹ്മണൻ—വിപ്രന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഋഷി—പ്രസന്നനായി ജാതവേദസായ അഗ്നിയെ സ്തുതിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When a higher purpose (saṅkalpa) becomes clear—especially one aimed at protection and rightful welfare—one should respond with gratitude and reverence rather than doubt. Recognizing beneficence and honoring it is presented as a dharmic reaction.
The speaker narrates that a brahmin-sage understands Agni’s intention and realizes the children are Agni’s sons; pleased, he praises Agni under the epithet Jātavedas.