Shloka 4
Ādi Parva, Adhyāya 180 — Svayaṃvara-Virodha and Pāṇḍava Parākrama
Draupadī Episode
अशिष्टानां नियन्ता हि शिष्टानां परिरक्षिता । स्थाने रोष: प्रयुक्त: स्यान्नूपै: सर्वजिगीषुभि:
aurva uvāca |
aśiṣṭānāṁ niyantā hi śiṣṭānāṁ parirakṣitā |
sthāne roṣaḥ prayuktaḥ syān nṛpaiḥ sarvajigīṣubhiḥ ||
na hi taṁ vārayāmāsa vasiṣṭho rakṣasāṁ vadhāt |
dvitīyām asya mā bhāḍukṣa pratijñām iti niścayāt ||
ഔർവൻ പറഞ്ഞു— “യോഗ്യ സമയത്ത് പ്രയോഗിക്കുന്ന രോഷം—പ്രത്യേകിച്ച് സർവ്വവിജയം ആഗ്രഹിക്കുന്ന രാജാക്കന്മാർക്കു—അശിഷ്ടരെ നിയന്ത്രിക്കുകയും ശിഷ്ട-സജ്ജനരെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.” അതുകൊണ്ട് ‘അവന്റെ രണ്ടാം പ്രതിജ്ഞ ഭംഗപ്പെടരുത്’ എന്ന് നിശ്ചയിച്ച് വസിഷ്ഠൻ അവനെ രാക്ഷസവധത്തിൽ നിന്ന് തടഞ്ഞില്ല।
ऑर्व उवाच
Educational Q&A
Anger is not inherently condemned; when governed by dharma and used at the right time, it functions as legitimate royal force—restraining the wicked and safeguarding the righteous—while fidelity to vows remains a binding ethical constraint.
Aurva explains why Vasiṣṭha did not stop the slaying of the rākṣasas: Vasiṣṭha judged the action as timely and protective, and he also chose not to interfere in a way that would make the agent violate a second solemn vow.