Shloka 22
Ādi Parva, Adhyāya 180 — Svayaṃvara-Virodha and Pāṇḍava Parākrama
Draupadī Episode
महद्धयशिरो भूत्वा यत् तद् वेदविदो विदुः । तमग्निमुद्गिरद् वक्त्रात् पिबत्यापो महोदधौ
vasiṣṭha uvāca | mahad dhayaśiro bhūtvā yat tad vedavido viduḥ | tam agnim udgirad vaktrāt pibaty āpo mahodadhau | sarvarākṣasasatrāya sambhṛtaṃ pāvakaṃ tadā | uttare himavatpārśve utsasarja mahāvane |
വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു—പരാശരാ! വേദവിദഗ്ധർ അറിയുന്ന ആ സത്ത്വം മഹത്തായ ‘അശ്വമുഖ’ രൂപം ധരിച്ചു മഹാസമുദ്രത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. അത് തന്റെ വായിൽ നിന്ന് നിരന്തരം അഗ്നി ഉഗിർന്നു മഹാസമുദ്രജലം പാനം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പിന്നെ സർവ്വരാക്ഷസനാശാർത്ഥം നടത്തപ്പെടുന്ന സത്രത്തിനായി സമാഹരിച്ച അഗ്നിയെ അവർ ഉത്തരദിക്കിൽ ഹിമാലയസമീപമുള്ള മഹാവനത്തിൽ വിട്ടുവിട്ടു.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Immense destructive energy—especially anger—must be restrained and placed where it cannot harm the innocent; even when destruction is ritually or morally motivated, it should be contained so that cosmic order (dharma) is preserved.
Vasiṣṭha describes a mare-headed manifestation associated with a terrible fire that continually drinks the ocean’s waters while emitting flame; he then notes that a fire gathered for a long sacrificial rite aimed at destroying rākṣasas was released in a great northern forest near the Himalaya.