Shloka 128

वासिष्ठकथनम् (आदित्य–सोमवंशवर्णनम् तथा रुद्रसहस्रनाम-प्रशंसा)

Devanagari script

नीरस्तीर्थश् च भीमश् च सर्वकर्मा गुणोद्वहः पद्मगर्भो महागर्भश् चन्द्रवक्त्रो नभो ऽनघः

Transliteration

nīrastīrthaś ca bhīmaś ca sarvakarmā guṇodvahaḥ padmagarbho mahāgarbhaś candravaktro nabho 'naghaḥ

Translation

അവൻ തന്നേ നീരസ്തീർത്ഥൻ—അവന്റെ പാവനത ഒരൊറ്റ തീർത്ഥത്തിൽ ഒതുങ്ങുന്നതല്ല; അവൻ തന്നേ ഭീമൻ, ഭയഭക്തി ഉണർത്തുന്ന പ്രഭു. അവൻ തന്നേ സർവകർമ്മാ—സകല കർമങ്ങളുടെ കർത്താവും അന്തര്യാമി നിയന്താവും; ഗുണോദ്വഹൻ—ഗുണങ്ങളെ ധരിച്ച് ഗുണാതീത ആശ്രയം. അവൻ തന്നേ പദ്മഗർഭൻ—പ്രകട ക്രമത്തിന്റെ ഉറവിടം; മഹാഗർഭൻ—സകല ലോകങ്ങളുടെ മഹാഗർഭം; ചന്ദ്രവക്ത്രൻ—ചന്ദ്രസമ ശീതള മുഖം; നഭഃ—സർവ്വവ്യാപി ആകാശം; അനഘൻ—കർമ്മമലരഹിത പരമ പതി.

Speaker

Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya; Sahasranama portion)

Characters & Entities

• Shiva

FAQs

What is the importance of this verse in the context of Linga worship?

It presents Shiva as Nīrastīrtha—the sanctity behind all sacred places—supporting the Linga as a universal focus of purification, not restricted to geography, while affirming Him as the stainless Pati (Anagha).

How does this verse describe the nature of Shiva (Shiva-tattva)?

Shiva is shown as both immanent and transcendent: He bears the guṇas and governs all karma (Sarvakarmā, Guṇodvaha) yet remains untouched by impurity (Anagha), indicating the Siddhāntic Pati who liberates the pashu from pāśa.

What ritualistic or Yogic practice is highlighted here?

Sahasranāma-japa with dhyāna on Shiva as all-pervading space (Nabhaḥ) and sinless consciousness (Anagha) is implied—used in Linga-pūjā and Pāśupata-oriented contemplation to loosen pāśa (bondage).