Shloka 29
Devadāru (Dāruvana) Forest: The Delusion of Ritual Pride, the Liṅga Crisis, and the Teaching of Jñāna–Pāśupata Yoga
ऋषय ऊचुः व्यभिचाररता नार्यः संत्याज्याः पतिनेरिताः / अस्माभिरेषा सुभगा तादृशी त्यागमर्हति
ṛṣaya ūcuḥ vyabhicāraratā nāryaḥ saṃtyājyāḥ patineritāḥ / asmābhireṣā subhagā tādṛśī tyāgamarhati
ഋഷികൾ പറഞ്ഞു: 'വ്യഭിചാരത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്ന സ്ത്രീകളെ ഭർത്താക്കന്മാർ ഉപേക്ഷിക്കണം എന്ന് വിധിയുണ്ട്. ഞങ്ങളുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ഈ സുന്ദരിയും അത്തരത്തിലുള്ളവളാണ്, അതിനാൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടാൻ യോഗ്യയാണ്.'
The sages (Ṛṣis)
Primary Rasa: raudra
Secondary Rasa: bibhatsa
FAQs
This verse does not directly teach Ātman metaphysics; it frames dharma at the social-ethical level, implying that moral restraint is a prerequisite for higher spiritual disciplines taught elsewhere in the Purāṇa.
No explicit yoga technique is stated, but the verse supports yama-niyama style discipline (ethical restraint) that undergirds Pāśupata-oriented sādhanā and the Kurma Purana’s broader spiritual program.
It does not address Śiva–Viṣṇu unity directly; it contributes to the shared dharmic foundation that both Shaiva and Vaishnava teachings in the Kurma Purana presuppose.