Kurma Purana — Uttara Bhaga, Shloka 10
Prāyaścitta for Mahāpātakas — Brahmahatyā, Association with the Fallen, and Tīrtha-Based Purification
याजनं योनिसंबन्धं तथैवाध्यापनं द्विजः / कृत्वा सद्यः पतेज्ज्ञानात् सह भोजनमेव च
yājanaṃ yonisaṃbandhaṃ tathaivādhyāpanaṃ dvijaḥ / kṛtvā sadyaḥ patejjñānāt saha bhojanameva ca
അയോഗ്യർക്കായി യാജനം നടത്തുകയും, അനധികൃത യോനി-ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുകയും, ശാസ്ത്രം അധർമ്മമായി അധ്യാപനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന ദ്വിജൻ ഉടൻ തന്നെ സമ്യക് ജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് പതിക്കുന്നു; അവരുടെ കൂടെ ഭോജനം ചെയ്താലും പതനം സംഭവിക്കുന്നു।
Sūta (narrator) presenting dharma-teachings as transmitted by the sages within the Kurma Purana tradition
Primary Rasa: raudra
Secondary Rasa: bhayanaka
FAQs
By stressing that unethical action causes an immediate “fall from jñāna,” the verse implies that spiritual knowledge (which culminates in realizing the Self) depends on purity of conduct; violation of dharma clouds discernment and blocks Self-realization.
No specific technique is named; instead, it highlights yama-like ethical restraints—sexual discipline, right livelihood in priestly duties, and purity in association/food—as foundational prerequisites for higher practice such as Pāśupata-oriented devotion and inner contemplation.
Indirectly: the Kurma Purana’s Shaiva-Vaishnava synthesis treats ethical purity as a shared gateway to grace and knowledge—whether devotion is framed through Śiva’s Pāśupata path or Viṣṇu/Kūrma’s instruction, dharma safeguards jñāna.