Shloka 64
Śrāddha-vidhi for Pitṛs: Invitations, Purity, Offerings, and Conduct
न पङ्क्त्यां विषमं दद्यान्न याचेन्न च दापयेत् / याचिता दापिता दाता नरकान् यान्ति दारुणान्
na paṅktyāṃ viṣamaṃ dadyānna yācenna ca dāpayet / yācitā dāpitā dātā narakān yānti dāruṇān
പങ്ക്തിയിൽ ഇരിക്കുന്നവർക്കിടയിൽ അസമമായി ദാനം വിതരണം ചെയ്യരുത്. സ്വയം യാചിക്കരുത്; മറ്റൊരാളെ ദാനം ചെയ്യാൻ സമ്മർദ്ദപ്പെടുത്തുകയും അരുത്. യാചകൻ, സമ്മർദ്ദത്തിൽ നൽകുന്നവൻ, യാചനയാൽ നൽകുന്ന ദാതാവ്—മൂവരും ദാരുണ നരകങ്ങളിലേക്കു പോകുന്നു।
Traditional dharma-instruction within the Kurma Purana narrative frame (dharma-upadeśa attributed to the Purana’s teaching voice, commonly mediated by sages).
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhayanaka
FAQs
Indirectly: by condemning coercion and partiality, it reinforces inner purity (śuddhi) and self-mastery as prerequisites for dharmic life—qualities that support Atman-realization in the Kurma Purana’s broader yogic-ethical framework.
No specific āsana or dhyāna is named; the practice emphasized is yama-like restraint—non-coercion, non-greed, and impartial conduct—ethical disciplines that stabilize the mind and support higher Yoga taught elsewhere in the Kurma Purana (including Pāśupata-oriented teachings).
Not explicitly; it presents shared dharma as a common ground for Śaiva–Vaiṣṇava synthesis in the Kurma Purana: righteous conduct (especially pure dāna) is upheld as universally binding regardless of sectarian identity.