Kurma Purana — Purva Bhaga, Shloka 14
Bhūrloka-Vyavasthā — The Seven Dvīpas, Seven Oceans, and the Meru-Centered Order of Jambūdvīpa
मेरोश्चतुर्दिशं तत्र नवसाहस्त्रविस्तृतम् / इलावृतं महाभागाश्चात्वारस्तत्र पर्वताः / विष्कम्भा रचिता मेरोर्योजनायुतमुच्छ्रिताः
meroścaturdiśaṃ tatra navasāhastravistṛtam / ilāvṛtaṃ mahābhāgāścātvārastatra parvatāḥ / viṣkambhā racitā meroryojanāyutamucchritāḥ
അവിടെ മേരു പർവ്വതത്തിന്റെ നാലു ദിക്കുകളിലുമായി ഇലാവൃതം ഒൻപതിനായിരം യോജന വ്യാപ്തിയിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഓ മഹാഭാഗന്മാരേ, മേറുവിന് താങ്ങുതൂണുകളെന്നപോലെ നാല് പർവ്വതങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവ പത്തായിരം യോജന ഉയരമുള്ളവയാണ്.
Sūta (narrating to the sages at Naimiṣāraṇya)
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: vira
FAQs
This verse is primarily cosmographical rather than directly metaphysical; it frames the world-order around Meru as a structured, intelligible cosmos—often used in Purāṇas as a contemplative support for seeing creation as governed by Īśvara’s ordinance (niyati).
No explicit yoga practice is taught in this verse; however, Purāṇic sacred geography commonly functions as a dhyāna-aid—visualizing Meru and the central region (Ilāvṛta) as a stable axis can support steadiness (dhāraṇā) and a sense of cosmic order.
The verse does not explicitly mention Śiva or Viṣṇu; it contributes to the shared Purāṇic worldview in which the same supreme governance (Īśvara) is expressed through multiple theological lenses, aligning with the Kurma Purana’s broader Śaiva–Vaiṣṇava synthesis.