Kurma Purana — Purva Bhaga, Shloka 54
Virocana–Bali, Aditi’s Tapas, and the Vāmana–Trivikrama Episode
आक्रम्य लोकत्रयमीशपादः प्राजापत्याद् ब्रह्मलोकं जगाम / प्रणेमुरादित्यसहस्त्रकल्पं ये तत्र लोके निवसन्ति सिद्धाः
ākramya lokatrayamīśapādaḥ prājāpatyād brahmalokaṃ jagāma / praṇemurādityasahastrakalpaṃ ye tatra loke nivasanti siddhāḥ
ത്രിലോകവും അതിക്രമിച്ച ഈശ്വരപാദനായ പ്രഭു പ്രാജാപത്യലോകത്തിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ വസിക്കുന്ന സിദ്ധന്മാർ സഹസ്രസൂര്യസമ ദീപ്തനും കല്പകാലവ്യാപിയുമായ അനന്തനെ പ്രണാമം ചെയ്തു॥
Purāṇic narrator (Sūta/Ṛṣi narration in the Kurma Purana’s storyline context)
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
FAQs
By portraying Īśa as transcending the three worlds and being revered even in Brahmaloka, the verse implies a Supreme reality beyond ordinary cosmic hierarchy—one whom even perfected Siddhas recognize as higher than all lokas.
The verse foregrounds the Siddhas—beings perfected through tapas, dhyāna, and yogic accomplishment—whose defining act here is praṇāma (reverent surrender). In Kurma Purana’s spiritual tone, yogic attainment culminates in devotion and recognition of Īśvara’s supremacy.
Using the broad title Īśa and emphasizing the Lord’s supremacy acknowledged by Siddhas, the verse supports the Kurma Purana’s synthetic theology: the highest Lord (Īśvara) is one, approached through Shaiva-Vaishnava idioms without contradiction.