Kurma Purana — Purva Bhaga, Shloka 10
Dakṣa’s Progeny, Nṛsiṃha–Varāha Avatāras, and Andhaka’s Defeat
Hari–Hara–Śakti Synthesis
लम्बायाश्चाथ घोषो वै नागवीथी तु जामिजा / पृथिवीविषयं सर्वमरुन्दत्यामजायत / संकल्पायास्तु संकल्पो धर्मपुत्रा दश स्मृताः
lambāyāścātha ghoṣo vai nāgavīthī tu jāmijā / pṛthivīviṣayaṃ sarvamarundatyāmajāyata / saṃkalpāyāstu saṃkalpo dharmaputrā daśa smṛtāḥ
ലംബയിൽ നിന്ന് ഘോഷൻ ജനിച്ചു; ജാമിജയിൽ നിന്ന് നാഗവീഥി ജനിച്ചു. അരുന്ധതിയിൽ നിന്ന് ഭൂമിയുടെ വിഷയമെന്ന സമസ്ത വ്യാപ്തി ഉദ്ഭവിച്ചു. സംകല്പയിൽ നിന്ന് സംകല്പൻ ജനിച്ചു—ഇവരാണ് ധർമ്മന്റെ പത്ത് പുത്രന്മാർ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
Sūta (traditional narrator) recounting Purāṇic genealogy
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
FAQs
This verse is primarily genealogical, mapping names and progeny connected with Dharma; it does not directly teach Ātman-doctrine, but it situates ethical order (dharma) as a generative principle in Purāṇic cosmology.
No explicit yoga practice is taught in this verse; it functions as a cosmological-genealogical register. For yoga teachings (including Pāśupata-oriented discipline), the Kurma Purana’s later doctrinal sections—especially the Upari-bhāga’s Īśvara-gītā—are the relevant locus.
It does not directly address Śiva–Viṣṇu unity; instead, it contributes to the broader Purāṇic framework where dharma, creation, and lineage are narrated—within which the Kurma Purana later articulates a synthetic Shaiva–Vaishnava theological vision.