Srimad Bhagavatam — Tritiya Skandha, Shloka 15
Kardama Muni’s Mystic Opulence, Devahūti’s Rejuvenation, and the Turning Toward Fearlessness
दिव्योपकरणोपेतं सर्वकालसुखावहम् । पट्टिकाभि: पताकाभिर्विचित्राभिरलंकृतम् ॥ १४ ॥ स्रग्भिर्विचित्रमाल्याभिर्मञ्जुशिञ्जत्षडङ्घ्रिभि: । दुकूलक्षौमकौशेयैर्नानावस्रैर्विराजितम् ॥ १५ ॥
divyopakaraṇopetaṁ sarva-kāla-sukhāvaham paṭṭikābhiḥ patākābhir vicitrābhir alaṅkṛtam
ആ കോട്ട ദിവ്യോപകരണങ്ങളാൽ സമ്പൂർണ്ണമായി സജ്ജമായിരുന്നു; എല്ലാ ഋതുക്കളിലും സുഖകരമായിരുന്നു. ചുറ്റുമെങ്ങും വർണ്ണവൈവിധ്യമുള്ള പതാകകളും തോരണങ്ങളും കലാസൗന്ദര്യമുള്ള അലങ്കാരങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. മധുരമായി മുഴങ്ങുന്ന തേൻചീറ്റകളെ ആകർഷിക്കുന്ന മനോഹര പുഷ്പമാലകളാലും, ലിനൻ, ക്ഷൗമം, പട്ട് മുതലായ നാനാവസ്ത്രങ്ങളുടെ തിരശ്ശീലകളാലും അതി ശോഭിച്ചു.
FAQs
This verse describes a celestial, beautifully decorated residence—showing that comfort and opulence can exist in gṛhastha life when connected to dharma and devotion, not merely sense enjoyment.
Śukadeva narrates how Kardama, by yogic power and divine favor, arranged extraordinary comforts for Devahūti—setting the stage for their sacred union and the advent of Lord Kapila.
Beautify one’s environment with purity and devotion, remembering that true “divine comfort” is whatever supports remembrance of the Lord and harmonious, dharmic family life.