Shloka 5
Nārāyaṇa-kavaca — The Armor of Lord Nārāyaṇa
श्रीविश्वरूप उवाच धौताङ्घ्रिपाणिराचम्य सपवित्र उदङ्मुख: । कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यत: शुचि: ॥ ४ ॥ नारायणपरं वर्म सन्नह्येद् भय आगते । पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि ॥ ५ ॥ मुखे शिरस्यानुपूर्व्यादोंङ्कारादीनि विन्यसेत् । ॐ नमो नारायणायेति विपर्ययमथापि वा ॥ ६ ॥
śrī-viśvarūpa uvāca dhautāṅghri-pāṇir ācamya sapavitra udaṅ-mukhaḥ kṛta-svāṅga-kara-nyāso mantrābhyāṁ vāg-yataḥ śuciḥ
ശ്രീ വിശ്വരൂപൻ പറഞ്ഞു—ഭയം വന്നാൽ ആദ്യം കൈകാലുകൾ കഴുകി ആചമനം ചെയ്ത്, പവിത്രനായി വടക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച് ഇരുന്നു കുശ സ്പർശിച്ച് മൗനം പാലിക്കണം. തുടർന്ന് അഷ്ടാക്ഷരവും ദ്വാദശാക്ഷരവും മന്ത്രങ്ങളാൽ കര-അംഗന്യാസം ചെയ്ത് ‘ഓം നമോ നാരായണായ’ ജപിച്ചുകൊണ്ട് പാദങ്ങളിൽ നിന്ന് ക്രമമായി മുട്ടുകൾ, തുടകൾ, ഉദരം, ഹൃദയം, വക്ഷസ്, മുഖം, ശിരസ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ ന്യാസം ചെയ്യണം; പിന്നെ വിപരീതക്രമത്തിലും ചെയ്യണം. ഇങ്ങനെ നാരായണകവചം ധരിക്കപ്പെടുന്നു.
FAQs
This verse instructs that when fear arises one should take shelter of the Narayana-centered “armor,” mentally placing divine protection over the body—signifying complete dependence on Nārāyaṇa.
Viśvarūpa teaches this protective discipline as a devotional safeguard in times of danger, directing the practitioner to consciously invoke Nārāyaṇa’s protection through sacred placement (nyāsa).
When anxiety or threat arises, remember Nārāyaṇa, recite His name/mantra, and cultivate mindful God-centered protection—training the mind to respond to fear with surrender rather than panic.