Shloka 17
Yamarāja Instructs the Yamadūtas: Supreme Authority, Mahājanas, and the Glory of the Holy Name
तस्यात्मतन्त्रस्य हरेरधीशितु: परस्य मायाधिपतेर्महात्मन: । प्रायेण दूता इह वै मनोहरा- श्चरन्ति तद्रूपगुणस्वभावा: ॥ १७ ॥
tasyātma-tantrasya harer adhīśituḥ parasya māyādhipater mahātmanaḥ prāyeṇa dūtā iha vai manoharāś caranti tad-rūpa-guṇa-svabhāvāḥ
ഹരി പരമാത്മാവ് സ്വയംപര്യാപ്തനും പൂർണ്ണ സ്വതന്ത്രനും ആകുന്നു; അവൻ എല്ലാവരുടെയും അധീശ്വരനും മായാശക്തിയുടെ അധിപതിയും ആണ്. അവന് രൂപവും ഗുണങ്ങളും സ്വഭാവവും ഉണ്ട്; അതുപോലെ അവന്റെ ദൂതന്മാരായ വൈഷ്ണവർ വളരെ മനോഹരരായി, പ്രഭുവിനോട് സാമ്യമുള്ള ദിവ്യ ദേഹലക്ഷണങ്ങളും ഗുണങ്ങളും സ്വഭാവവും ഉള്ളവരായി കാണപ്പെടുന്നു. അവർ ഈ ലോകത്ത് സ്വതന്ത്രമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു.
Yamarāja was describing the Supreme Personality of Godhead, the supreme controller, but the order carriers of Yamarāja were very eager to know about the Viṣṇudūtas, who had defeated them in their encounter with Ajāmila. Yamarāja therefore stated that the Viṣṇudūtas resemble the Supreme Personality of Godhead in their bodily features, transcendental qualities and nature. In other words, the Viṣṇudūtas, or Vaiṣṇavas, are almost as qualified as the Supreme Lord. Yamarāja informed the Yamadūtas that the Viṣṇudūtas are no less powerful than Lord Viṣṇu. Since Viṣṇu is above Yamarāja, the Viṣṇudūtas are above the Yamadūtas. Persons protected by the Viṣṇudūtas, therefore, cannot be touched by the Yamadūtas.
FAQs
In this verse, Yamarāja explains that the Lord’s messengers are captivating and move through the world bearing the Lord’s own form, qualities, and disposition—distinct from ordinary agents of karma.
He was correcting the Yamadūtas’ misunderstanding of supreme authority, teaching them that above karmic judgment stands Hari, the independent Supreme Controller who rules even over māyā.
It helps a devotee surrender anxiety and false control, trusting that the Supreme Lord governs outcomes beyond visible circumstances and protects those aligned with bhakti.