Srimad Bhagavatam — Shashtha Skandha, Shloka 62
Citraketu’s Detachment, Nārada’s Mantra, and the Darśana of Anantadeva
एवं विपर्ययं बुद्ध्वा नृणां विज्ञाभिमानिनाम् । आत्मनश्च गतिं सूक्ष्मां स्थानत्रयविलक्षणाम् ॥ ६१ ॥ दृष्टश्रुताभिर्मात्राभिर्निर्मुक्त: स्वेन तेजसा । ज्ञानविज्ञानसन्तृप्तो मद्भक्त: पुरुषो भवेत् ॥ ६२ ॥
evaṁ viparyayaṁ buddhvā nṛṇāṁ vijñābhimāninām ātmanaś ca gatiṁ sūkṣmāṁ sthāna-traya-vilakṣaṇām
സ്വവിവേകതേജസ്സാൽ കണ്ടും കേട്ടും അറിഞ്ഞ ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങളുടെ മാനദണ്ഡങ്ങളിൽ നിന്ന് വിമുക്തനായി, ജ്ഞാന-വിജ്ഞാനത്തിൽ തൃപ്തനായവനേ എന്റെ ഭക്തനാകുന്നു. വിഷയാസക്തി ഉപേക്ഷിച്ച് ആത്മപ്രകാശത്തിൽ നിലകൊണ്ട് ഭഗവദ്ഭക്തിയെ ആശ്രയിക്കുന്നു.
FAQs
This verse warns that people who are proud of their learning can remain in a mistaken outlook; true advancement comes by realizing the soul beyond the three states and becoming devoted to the Lord.
Citraketu was being guided from grief and material identification toward direct spiritual realization—moving beyond sense-based standards into jñāna, vijñāna, and pure devotion.
Reduce ego around “information,” practice sādhana that gives inner clarity (hearing, chanting, reflection), and measure progress by detachment and devotion rather than by external achievements.