Shloka 30
Vṛtrāsura Instructs Indra on Providence and Devotion; The Slaying of Vṛtrāsura
वृत्रग्रस्तं तमालोक्य सप्रजापतय: सुरा: । हा कष्टमिति निर्विण्णाश्चुक्रुशु: समहर्षय: ॥ ३० ॥
vṛtra-grastaṁ tam ālokya saprajāpatayaḥ surāḥ hā kaṣṭam iti nirviṇṇāś cukruśuḥ samaharṣayaḥ
ബ്രഹ്മാവും മറ്റു പ്രജാപതികളും മഹർഷികളും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവന്മാർ വൃത്രാസുരൻ ഇന്ദ്രനെ വിഴുങ്ങിയതു കണ്ടപ്പോൾ അവർ അത്യന്തം വിഷണ്ണരായി. അവർ ആർത്തമായി നിലവിളിച്ചു—“ഹാ! എത്ര വലിയ ദുരന്തം! എത്ര വലിയ ദുരന്തം!”
FAQs
In this verse, the demigods, Prajāpatis, and great sages see Indra caught by Vṛtra and, overwhelmed with grief, cry out in distress—showing how even the celestial beings face moments of fear in the Lord’s unfolding plan.
Because Indra’s capture appears like a disastrous turning point in the battle; their lament reflects immediate shock and despondency before the deeper purpose of providence becomes clear in the narrative.
It acknowledges the reality of human (and even celestial) distress in crisis, while reminding a devotee to move from panic toward steadiness—seeking clarity, prayer, and dharmic action rather than being paralyzed by fear.