Shloka 33
Dadhīci’s Supreme Charity and the Opening of Indra’s War with Vṛtrāsura
द्वौ सम्मताविह मृत्यू दुरापौ यद् ब्रह्मसन्धारणया जितासु: । कलेवरं योगरतो विजह्याद् यदग्रणीर्वीरशयेऽनिवृत्त: ॥ ३३ ॥
dvau sammatāv iha mṛtyū durāpau yad brahma-sandhāraṇayā jitāsuḥ kalevaraṁ yoga-rato vijahyād yad agraṇīr vīra-śaye ’nivṛttaḥ
ഇവിടെ രണ്ട് തരത്തിലുള്ള മഹിമയുള്ള മരണങ്ങൾ പറയുന്നു; രണ്ടും അത്യന്തം ദുർലഭം. ഒന്ന്—ഭക്തിയോഗത്തിൽ നിലകൊണ്ട് മനസ്സും പ്രാണശക്തിയും നിയന്ത്രിച്ച് ഭഗവാനിൽ ലീനമായി ദേഹത്യാഗം ചെയ്യുക; മറ്റൊന്ന്—സേനയുടെ അഗ്രനായി യുദ്ധഭൂമിയിൽ പിൻതിരിയാതെ വീരശയ്യ പ്രാപിക്കുക. ശാസ്ത്രങ്ങൾ ഇവ രണ്ടിനെയും ഗൗരവമുള്ളതെന്ന് പുകഴ്ത്തുന്നു.
Thus end the Bhaktivedanta purports of the Sixth Canto, Tenth Chapter, of the Śrīmad-Bhāgavatam, entitled “The Battle Between the Demigods and Vṛtrāsura.”
FAQs
This verse says two deaths are especially rare and honored: leaving the body through yogic absorption in Brahman, and dying as a fearless hero who does not retreat from battle.
In the context of the battle involving Vṛtrāsura and Indra, Śukadeva highlights that both spiritual mastery (yogic samādhi) and unwavering courage in righteous duty are esteemed paths that culminate in an exalted end.
Cultivate steadiness: either through disciplined spiritual practice (meditation, devotion, self-control) or through courageous integrity in one’s duty—acting without cowardice or compromise when facing life’s battles.