Srimad Bhagavatam — Saptama Skandha, Shloka 49
Nārada’s Instructions: Śrāddha, True Dharma, Contentment, Yoga, and Devotion-Centered Renunciation
¨ हिंस्रं द्रव्यमयं काम्यमग्निहोत्राद्यशान्तिदम् । दर्शश्च पूर्णमासश्च चातुर्मास्यं पशु: सुत: ॥ ४८ ॥ एतदिष्टं प्रवृत्ताख्यं हुतं प्रहुतमेव च । पूर्तं सुरालयारामकूपाजीव्यादिलक्षणम् ॥ ४९ ॥
hiṁsraṁ dravyamayaṁ kāmyam agni-hotrādy-aśāntidam darśaś ca pūrṇamāsaś ca cāturmāsyaṁ paśuḥ sutaḥ
അഗ്നിഹോത്രം, ദർശം, പൂർണ്ണമാസം, ചാതുർമാസ്യം, പശു-യജ്ഞം, സോമ-യജ്ഞം മുതലായ കർമകാണ്ഡ യാഗങ്ങൾ മൃഗഹിംസയും ധാന്യാദി വിലയേറിയ ദ്രവ്യങ്ങളുടെ ദഹനവും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; ഇവ ശാന്തി നൽകാതെ ഭൗതിക ആഗ്രഹപൂർത്തിയും ആശങ്കയും വർധിപ്പിക്കുന്നു। വൈശ്വദേവപൂജ, ബലിഹരണം, ദേവാലയനിർമ്മാണം, വിശ്രമഗൃഹങ്ങൾ-ഉദ്യാനങ്ങൾ, കിണർതോണ്ടൽ, അന്നവിതരണം, പൊതുഹിതപ്രവർത്തികൾ—ഇഷ്ട-പൂർതം എന്നു പറയപ്പെടുന്നവയും—വാസ്തവത്തിൽ ഭോഗാസക്തിയുടെ ലക്ഷണങ്ങളാണ്।
FAQs
In this verse, Prahlāda explains that rituals performed for material gain—though Vedic—remain desire-driven and cannot grant true peace of heart.
He is not rejecting Vedic authority; he is pointing out that when such rites are pursued for results and involve harm, they keep one bound to unrest rather than leading to devotion and liberation.
Prioritize inner transformation—truthfulness, compassion, and devotion—over external religiosity performed mainly for status, gain, or enjoyment.