Srimad Bhagavatam — Saptama Skandha, Shloka 38
Paramahaṁsa-Dharma: The Avadhūta-like Sannyāsī and Prahlāda’s Dialogue with the ‘Python’ Saint
क्वचिदल्पं क्वचिद्भूरि भुञ्जेऽन्नं स्वाद्वस्वादु वा । क्वचिद्भूरि गुणोपेतं गुणहीनमुत क्वचित् । श्रद्धयोपहृतं क्वापि कदाचिन्मानवर्जितम् । भुञ्जे भुक्त्वाथ कस्मिंश्चिद्दिवा नक्तं यदृच्छया ॥ ३८ ॥
kvacid alpaṁ kvacid bhūri bhuñje ’nnaṁ svādv asvādu vā kvacid bhūri guṇopetaṁ guṇa-hīnam uta kvacit
ചിലപ്പോൾ കുറച്ച്, ചിലപ്പോൾ ഏറെ ഭക്ഷിക്കുന്നു; ചിലപ്പോൾ രുചികരം, ചിലപ്പോൾ രുചിയില്ലാത്തതോ പഴകിയതോ. ചിലപ്പോൾ ശ്രദ്ധയോടെ അർപ്പിച്ച പ്രസാദം, ചിലപ്പോൾ അവഗണനയോടെ നൽകിയ ആഹാരം. പകലോ രാത്രിയോ—യദൃച്ഛയായി ലഭിക്കുന്നതെല്ലാം ഞാൻ കഴിക്കുന്നു.
FAQs
This verse shows a perfected devotee eats without attachment—sometimes little or much, tasty or tasteless, honored or not—accepting whatever comes naturally, without demanding specific comforts.
He is teaching the standard of a liberated devotee: freedom from bodily identification and social prestige, and contentment rooted in devotion rather than sense gratification.
Practice gratitude and moderation: reduce picky demands, accept simple meals, avoid entitlement, and keep spiritual priorities first while maintaining health and duty.