Srimad Bhagavatam — Saptama Skandha, Shloka 47
Prahlāda Rejects Material Boons; Forgives His Father; Tripura and the Power of Remembrance
एतद्य आदिपुरुषस्य मृगेन्द्रलीलां दैत्येन्द्रयूथपवधं प्रयत: पठेत । दैत्यात्मजस्य च सतां प्रवरस्य पुण्यं श्रुत्वानुभावमकुतोभयमेति लोकम् ॥ ४७ ॥
etad ya ādi-puruṣasya mṛgendra-līlāṁ daityendra-yūtha-pa-vadhaṁ prayataḥ paṭheta daityātmajasya ca satāṁ pravarasya puṇyaṁ śrutvānubhāvam akuto-bhayam eti lokam
ആദിപുരുഷനായ നൃസിംഹദേവന്റെ മൃഗേന്ദ്രലീല, ദൈത്യേന്ദ്ര ഹിരണ്യകശിപുവധം, കൂടാതെ സത്തുകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദൈത്യപുത്രൻ പ്രഹ്ലാദന്റെ പുണ്യപ്രഭാവം ശ്രദ്ധയോടെ വായിക്കുകയോ ഭക്തിയോടെ കേൾക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവൻ, തീർച്ചയായും ഭയമില്ലാത്ത വൈകുണ്ഠലോകത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു।
FAQs
This verse says that hearing and reciting the Lord’s Nṛsiṁha-līlā and the pure glories of Prahlāda leads one to a destination free from fear.
Because the Lord’s protection of His devotee and the destruction of demonic oppression purify the heart; such śravaṇa and pāṭha grant spiritual merit and culminate in fearlessness.
Regularly hear or read the Nṛsiṁha and Prahlāda narrative with attention and sincerity; it strengthens faith in divine protection and steadies the mind toward fearlessness.