Shloka 12
The Six Dvīpas Beyond Jambūdvīpa and the Cosmic Boundary of Lokāloka
स्वगोभि: पितृदेवेभ्यो विभजन् कृष्णशुक्लयो: । प्रजानां सर्वासां राजान्ध: सोमो न आस्त्विति ॥ १२ ॥
sva-gobhiḥ pitṛ-devebhyo vibhajan kṛṣṇa-śuklayoḥ prajānāṁ sarvāsāṁ rājā- ndhaḥ somo na āstv iti
സ്വകിരണങ്ങളാൽ മാസത്തെ കൃഷ്ണ-ശുക്ല എന്ന രണ്ടു പക്ഷങ്ങളായി വിഭജിച്ച് പിതൃകൾക്കും ദേവന്മാർക്കും അന്നവിതരണം നടത്തിക്കുന്നവൻ, സർവ്വ പ്രജകളുടെയും രാജാവായ ചന്ദ്രദേവൻ ‘സോമൻ’ ഞങ്ങളുടെ രാജാവായും മാർഗദർശിയായും നിലനിൽക്കട്ടെ—എന്ന് ഞങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിച്ച് നമസ്കരിക്കുന്നു।
FAQs
This verse explains that Soma, by his rays, distributes the effects of the dark and bright fortnights (kṛṣṇa-śukla pakṣa) for the benefit of the Pitṛs and the Devas, functioning as a regulator of lunar time.
Because the Moon governs rhythms of time and nourishment through his rays, influencing the lives of all beings; thus he is described as a universal ruler in that functional sense.
It reminds one that powerful forces in nature operate within divine order—encouraging humility, gratitude, and living in harmony with sacred time and dharma.