Shloka 25
The Forest of Material Existence: Jaḍa Bharata Instructs King Rahūgaṇa
सौवीरपतिरपि सुजनसमवगतपरमात्मसतत्त्व आत्मन्यविद्याध्यारोपितां च देहात्ममतिं विससर्ज । एवं हि नृप भगवदाश्रिताश्रितानुभाव: ॥ २५ ॥
sauvīra-patir api sujana-samavagata-paramātma-satattva ātmany avidyādhyāropitāṁ ca dehātma-matiṁ visasarja; evaṁ hi nṛpa bhagavad-āśritāśritānubhāvaḥ.
ജഡഭരതന്റെ ഉപദേശത്താൽ സൗവീരരാജാവായ രഹൂഗണൻ ആത്മാവിന്റെ പരമതത്ത്വം പൂർണ്ണമായി ഗ്രഹിച്ചു, അവിദ്യയാൽ ചാർത്തപ്പെട്ട ദേഹാത്മബുദ്ധി മുഴുവനായി ഉപേക്ഷിച്ചു. ഹേ നൃപാ! ഭഗവാനെ ആശ്രയിച്ച ഭക്തരുടെ ആശ്രയം ഇങ്ങനെയൊരു മഹിമയാണ്—പ്രഭുവിന്റെ ദാസന്റെ ദാസനെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നവൻ എളുപ്പത്തിൽ ദേഹാഭിമാനം വിട്ട് മഹത്വം പ്രാപിക്കുന്നു.
As stated in Caitanya-caritāmṛta ( Madhya 22.54) :
FAQs
This verse says bodily identification is an ignorance-based superimposition on the self, and it can be abandoned through realizing Paramātmā-tattva—especially by the influence of saintly association and devotion.
Śukadeva is instructing the King by highlighting a concrete transformation—how a ruler gave up dehātma-buddhi—showing Parīkṣit the practical potency of taking shelter of Bhagavān and His devotees.
Seek regular sādhusanga (association of sincere devotees), study Bhagavatam with humility, and practice bhakti (hearing, chanting, remembering) to weaken ego-based identity and cultivate self-understanding beyond the body.