Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 24
Ikṣvāku Dynasty: Vikukṣi’s Offense, Purañjaya’s Victory, Māndhātā’s Birth, and Saubhari’s Fall and Renunciation
धुन्धुमार इति ख्यातस्तत्सुतास्ते च जज्वलु: । धुन्धोर्मुखाग्निना सर्वे त्रय एवावशेषिता: ॥ २३ ॥ दृढाश्व: कपिलाश्वश्च भद्राश्व इति भारत । दृढाश्वपुत्रो हर्यश्वो निकुम्भस्तत्सुत: स्मृत: ॥ २४ ॥
dhundhumāra iti khyātas tat-sutās te ca jajvaluḥ dhundhor mukhāgninā sarve traya evāvaśeṣitāḥ
ഓ ഭാരത, മഹാരാജ പരീക്ഷിതേ! അതിനാൽ കുവലയാശ്വൻ ‘ധുന്ധുമാരൻ’ എന്നു പ്രസിദ്ധനായി. ധുന്ധുവിന്റെ വായിൽ നിന്നുയർന്ന അഗ്നിയിൽ അവന്റെ പുത്രന്മാരിൽ മൂവരെ ഒഴികെ എല്ലാവരും ചാരമായി. ശേഷിച്ച മൂവർ—ദൃഢാശ്വൻ, കപിലാശ്വൻ, ഭദ്രാശ്വൻ. ദൃഢാശ്വന്റെ പുത്രൻ ഹര്യശ്വൻ; ഹര്യശ്വന്റെ പുത്രൻ നികുംഭൻ പ്രസിദ്ധൻ.
FAQs
Dhundhumāra is the celebrated name associated with the king in this lineage narration; in this verse Śukadeva describes how his sons were burned by the fire issuing from Dhundhu’s mouth, with only three surviving.
They were scorched by the mouth-fire of Dhundhu, and only three of the sons remained.
Even powerful families face sudden reversals; the Bhagavatam’s lineage accounts remind one to cultivate steadiness, humility, and reliance on dharma rather than pride in strength or numbers.