Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 34
Lord Rāmacandra’s Charity, Sītā’s Departure, and the Lord’s Return to Vaikuṇṭha
अथ प्रविष्ट: स्वगृहं जुष्टं स्वै: पूर्वराजभि: । अनन्ताखिलकोषाढ्यमनर्घ्योरुपरिच्छदम् ॥ ३१ ॥ विद्रुमोदुम्बरद्वारैर्वैदूर्यस्तम्भपङ्क्तिभि: । स्थलैर्मारकतै: स्वच्छैर्भ्राजत्स्फटिकभित्तिभि: ॥ ३२ ॥ चित्रस्रग्भि: पट्टिकाभिर्वासोमणिगणांशुकै: । मुक्ताफलैश्चिदुल्लासै: कान्तकामोपपत्तिभि: ॥ ३३ ॥ धूपदीपै: सुरभिभिर्मण्डितं पुष्पमण्डनै: । स्त्रीपुम्भि: सुरसङ्काशैर्जुष्टं भूषणभूषणै: ॥ ३४ ॥
atha praviṣṭaḥ sva-gṛhaṁ juṣṭaṁ svaiḥ pūrva-rājabhiḥ anantākhila-koṣāḍhyam anarghyoruparicchadam
ആ കൊട്ടാരം സുഗന്ധമുള്ള ധൂപദീപങ്ങളും പുഷ്പാലങ്കാരങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അകത്ത് ദേവന്മാരെപ്പോലെ തോന്നുന്ന സ്ത്രീ‑പുരുഷർ വിവിധ ആഭരണങ്ങളാൽ സജ്ജരായിരുന്നു; അവ ശരീരത്തിൽ ധരിച്ചതിനാൽ കൂടുതൽ മനോഹരമായി തെളിഞ്ഞു.
FAQs
This verse depicts the king entering a palace endowed with immeasurable treasuries and priceless royal furnishings, showing the grandeur that can accompany dharmic rule.
Śukadeva Gosvāmī narrates these descriptions to Mahārāja Parīkṣit as part of the Rama-related history in the Ninth Canto.
Prosperity is best understood as stewardship—resources and comforts should be used responsibly and in alignment with dharma rather than mere indulgence.