Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 15
The Dynasty of Vaivasvata Manu Begins — Ilā/Sudyumna and the Birth of Purūravā
प्रेषितोऽध्वर्युणा होता व्यचरत् तत् समाहित: । गृहीते हविषि वाचा वषट्कारं गृणन्द्विज: ॥ १५ ॥
preṣito ’dhvaryuṇā hotā vyacarat tat samāhitaḥ gṛhīte haviṣi vācā vaṣaṭ-kāraṁ gṛṇan dvijaḥ
അധ്വര്യുവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഹോതാവ് ഏകാഗ്രനായി ഹവിസ് (നെയ്യ്) എടുത്ത്, ‘വഷട്’ എന്നു ജപിച്ചുകൊണ്ട് ആഹുതി അർപ്പിച്ചു; എന്നാൽ മനുവിന്റെ ഭാര്യയുടെ അപേക്ഷയും അവൻ ഓർത്തിരുന്നു.
FAQs
This verse shows coordinated priestly roles: the adhvaryu directs the ritual actions, and the hotā recites the proper invocations—such as the vaṣaṭ call—while remaining fully focused.
The vaṣaṭ invocation is recited at the moment the oblation is offered, marking and sanctifying the act so the offering is properly presented according to Vedic procedure.
The verse highlights disciplined concentration: in daily sādhana—japa, kīrtana, or pūjā—performing one’s practice with steadiness and attention preserves its spiritual potency.