Shloka 25
Avadhūta’s Teachers: Python, Ocean, Moth, Bee, Elephant, Deer, Fish—and Piṅgalā’s Song of Detachment
आगतेष्वपयातेषु सा सङ्केतोपजीविनी । अप्यन्यो वित्तवान् कोऽपि मामुपैष्यति भूरिद: ॥ २५ ॥ एवं दुराशया ध्वस्तनिद्रा द्वार्यवलम्बती । निर्गच्छन्ती प्रविशती निशीथं समपद्यत ॥ २६ ॥
āgateṣv apayāteṣu sā saṅketopajīvinī apy anyo vittavān ko ’pi mām upaiṣyati bhūri-daḥ
വന്നും പോയുമിരുന്നവരുടെ ഇടയിൽ, വേശ്യാവൃത്തിയാൽ ജീവിച്ച അവൾ ചിന്തിച്ചു—“ഇനിയും ഒരാൾ ധനവാൻ വന്ന് എനിക്ക് ധാരാളം തരുമോ?” ഈ വ്യർത്ഥാശയിൽ ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ടു; വാതിലിൽ ചാരിനിന്ന് ചിലപ്പോൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങി, ചിലപ്പോൾ അകത്ത് കയറി—ഇങ്ങനെ അർദ്ധരാത്രി എത്തി.
FAQs
This verse shows how hope for a new enjoyer (“some wealthy man will come”) keeps one bound to anxiety and repeated disappointment.
Because she maintained her livelihood through secret assignations, and her mindset here illustrates dependence on external gratification.
Notice how expectation of the next “better option” fuels restlessness; redirect that hope toward lasting spiritual shelter rather than repeated external validation.