Shloka 34
Kṛṣṇa’s Impending Departure; Uddhava’s Surrender; King Yadu and the Avadhūta’s Twenty-Four Gurus
Beginnings
पृथिवी वायुराकाशमापोऽग्निश्चन्द्रमा रवि: । कपोतोऽजगर: सिन्धु: पतङ्गो मधुकृद् गज: ॥ ३३ ॥ मधुहाहरिणो मीन: पिङ्गला कुररोऽर्भक: । कुमारी शरकृत् सर्प ऊर्णनाभि: सुपेशकृत् ॥ ३४ ॥ एते मे गुरवो राजन् चतुर्विंशतिराश्रिता: । शिक्षा वृत्तिभिरेतेषामन्वशिक्षमिहात्मन: ॥ ३५ ॥
pṛthivī vāyur ākāśam āpo ’gniś candramā raviḥ kapoto ’jagaraḥ sindhuḥ pataṅgo madhukṛd gajaḥ
ഹേ രാജാവേ, ഞാൻ ഇരുപത്തിനാലു ഗുരുക്കന്മാരെ ആശ്രയിച്ചു—ഭൂമി, വായു, ആകാശം, ജലം, അഗ്നി, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, പ്രാവ്, അജഗരം; സമുദ്രം, പാറ്റ, തേൻചീറ്റ, ആന, തേൻ-കള്ളൻ; മാൻ, മീൻ, വേശ്യ പിംഗല, കുരര പക്ഷി, കുഞ്ഞ്; കൂടാതെ കന്യക, അമ്പുണ്ടാക്കുന്നവൻ, സർപ്പം, ചിലന്തി, വണ്ടി. അവരുടെ പ്രവർത്തികൾ നിരീക്ഷിച്ച് ഞാൻ ആത്മവിദ്യ പഠിച്ചു.
The wasp is known as supeśa-kṛt because it causes the insect that it kills to take a beautiful form in the next life.
FAQs
In this verse the Avadhūta lists natural elements and creatures as his teachers, showing that spiritual instruction can be received by attentive observation of the world.
King Yadu inquired about the Avadhūta’s extraordinary peace; the Avadhūta replies that he cultivated wisdom by taking lessons from many ‘gurus’ found in nature and daily life.
Practice mindful observation: learn tolerance from earth, steadiness from the ocean, and beware of destructive attraction like the moth drawn to fire.