Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 26
Kṛṣṇa’s Impending Departure; Uddhava’s Surrender; King Yadu and the Avadhūta’s Twenty-Four Gurus
Beginnings
श्रीयदुरुवाच कुतो बुद्धिरियं ब्रह्मन्नकर्तु: सुविशारदा । यामासाद्य भवाल्लोकं विद्वांश्चरति बालवत् ॥ २६ ॥
śrī-yadur uvāca kuto buddhir iyaṁ brahmann akartuḥ su-viśāradā yām āsādya bhavāl lokaṁ vidvāṁś carati bāla-vat
ശ്രീ യദു പറഞ്ഞു: ഹേ ബ്രാഹ്മണാ! നിങ്ങൾ യാതൊരു പ്രായോഗിക ധാർമ്മിക കർമ്മത്തിലും ഏർപ്പെട്ടതായി കാണുന്നില്ല; എങ്കിലും ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാറ്റിനെയും കുറിച്ചുള്ള നിങ്ങളുടെ ബുദ്ധി അത്യന്തം നിപുണമാണ്. ദയവായി പറയുക—ഈ അത്ഭുതബുദ്ധി നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ ലഭിച്ചു? പിന്നെ നിങ്ങൾ കുട്ടിയെപ്പോലെ സ്വതന്ത്രമായി എന്തുകൊണ്ട് സഞ്ചരിക്കുന്നു?
FAQs
This verse notes that a truly learned sage may appear outwardly simple or childlike (bāla-vat), indicating freedom from social posturing and ego-driven identity.
Yadu was astonished that someone seemingly inactive and detached (akartuḥ) possessed extraordinary discernment, so he asked the source of such wisdom—opening the door to the Avadhuta’s teachings.
Cultivate inner learning and clarity without craving recognition—do your duties without ego, and keep a simple, humble demeanor even when knowledgeable.