Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 31
The Disappearance of the Yadu Dynasty and Lord Kṛṣṇa’s Departure
बिभ्रच्चतुर्भुजं रूपं भ्राजिष्णु प्रभया स्वया । दिशो वितिमिरा: कुर्वन् विधूम इव पावक: ॥ २८ ॥ श्रीवत्साङ्कं घनश्यामं तप्तहाटकवर्चसम् । कौशेयाम्बरयुग्मेन परिवीतं सुमङ्गलम् ॥ २९ ॥ सुन्दरस्मितवक्त्राब्जं नीलकुन्तलमण्डितम् । पुण्डरीकाभिरामाक्षं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ ३० ॥ कटिसूत्रब्रह्मसूत्रकिरीटकटकाङ्गदै: । हारनूपुरमुद्राभि: कौस्तुभेन विराजितम् ॥ ३१ ॥ वनमालापरीताङ्गं मूर्तिमद्भिर्निजायुधै: । कृत्वोरौ दक्षिणे पादमासीनं पङ्कजारुणम् ॥ ३२ ॥
bibhrac catur-bhujaṁ rūpaṁ bhrājiṣṇu prabhayā svayā diśo vitimirāḥ kurvan vidhūma iva pāvakaḥ
ഭഗവാൻ സ്വപ്രഭയാൽ ദീപ്തമായ ചതുര്ഭുജരൂപം ധരിച്ചു; ധൂമരഹിത അഗ്നിപോലെ അവിടുത്തെ കാന്തി സർവ്വദിക്കുകളിലെ അന്ധകാരം നീക്കി. വക്ഷസ്ഥലത്ത് ശ്രീവത്സചിഹ്നം; ദേഹം ഘനശ്യാമ മേഘവർണം, കാന്തി ഉരുകിയ സ്വർണ്ണംപോലെ തിളങ്ങി; പാറ്റുവസ്ത്രയുഗ്മം ധരിച്ചു മംഗളമായി ശോഭിച്ചു. പദ്മമുഖത്ത് മധുരസ്മിതം, നീലകേശങ്ങൾ ശിരസ്സിനെ അലങ്കരിച്ചു; പദ്മസമ മനോഹരനേത്രങ്ങൾ; മകരാകൃതികുണ്ഡലങ്ങൾ മിന്നി. കടിസൂത്രം, യജ്ഞോപവീതം, കിരീടം, കടക-അംഗദങ്ങൾ, കൗസ്തുഭമണി, ഹാരങ്ങൾ, നൂപുരങ്ങൾ, രാജചിഹ്നങ്ങൾ എന്നിവയാൽ അവൻ വിരാജിച്ചു. വനമാലയാൽ പരിതമായ ദേഹവും മൂർത്തിമാനമായ സ്വന്തം ആയുധങ്ങളും ചുറ്റിനിന്നപ്പോൾ, വലതുതുടയിൽ പദ്മചുവന്ന തളമുള്ള ഇടതുകാൽ വെച്ച് അവൻ ആസീനനായി.