Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 27
Nimi Questions the Yogendras: Māyā, Cosmic Dissolution, Guru-Śaraṇāgati, Bhakti, and Deity Worship
श्रवणं कीर्तनं ध्यानं हरेरद्भुतकर्मण: । जन्मकर्मगुणानां च तदर्थेऽखिलचेष्टितम् ॥ २७ ॥ इष्टं दत्तं तपो जप्तं वृत्तं यच्चात्मन: प्रियम् । दारान् सुतान् गृहान् प्राणान् यत्परस्मै निवेदनम् ॥ २८ ॥
śravaṇaṁ kīrtanaṁ dhyānaṁ harer adbhuta-karmaṇaḥ janma-karma-guṇānāṁ ca tad-arthe ’khila-ceṣṭitam
ഹരിയുടെ അത്ഭുതമായ ദിവ്യകർമ്മങ്ങളെ ശ്രവണം, കീർത്തനം, ധ്യാനം ചെയ്യണം; പ്രത്യേകിച്ച് ഭഗവാന്റെ അവതാരം, ലീലകൾ, ഗുണങ്ങൾ, നാമങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ലീനനാകണം. അങ്ങനെ പ്രചോദിതനായി ദിനചര്യയിലെ എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളും പ്രഭുവിന് അർപ്പണമായി നടത്തണം. യജ്ഞം, ദാനം, തപസ്, ജപം, തനിക്കു പ്രിയമായ ധർമ്മകർമ്മങ്ങൾ—എല്ലാം ഭഗവാന്റെ തൃപ്തിക്കായി സമർപ്പിക്കണം; ഭാര്യ, മക്കൾ, വീട്, പ്രാണവായുവും പരമപുരുഷന്റെ പാദപദ്മങ്ങളിൽ അർപ്പിക്കണം.
In Bhagavad-gītā (9.27) Lord Kṛṣṇa has ordered:
FAQs
This verse teaches that hearing and chanting about Hari’s wondrous deeds—along with meditation on His birth, activities, and qualities—are central practices of bhakti.
In the Uddhava Gita, Krishna summarizes practical bhakti—how a devotee should engage mind, speech, and life’s activities in remembrance and service of the Lord.
Turn daily work into offering: regularly hear/chant about Krishna, remember His qualities, and align choices—time, habits, goals—so they support devotion rather than ego-centered aims.